ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสและอารมณ์ที่ไม่พึงประสงค์ซึ่งสัมพันธ์กับการเสียหายของเนื้อเยื่อที่เกิดขึ้นจริงหรือที่อาจจะเกิดขึ้น ในทางจริยศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในลัทธิประโยชน์นิยม ความเจ็บปวดถือเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความสุข และเป็นสภาวะที่ควรถูกลดทอนให้เหลือน้อยที่สุดหรือหลีกเลี่ยง

ทัศนะที่ว่าโลกถูกรวมอยู่ในพระเจ้า แต่พระเจ้าก็ยังเป็นมากกว่าโลก (อยู่เหนือโลก) แตกต่างจาก "สรรพเทวนิยม" (พระเจ้า = โลก) โดยสรรพเทวในนิยมยังคงรักษาความแตกต่างไว้แต่ยืนยันการพึ่งพากัน

เดิมคือแบบจำลองเรือนจำของ เจเรมี เบนธัม ที่ผู้คุมคนเดียวสามารถมองเห็นนักโทษทั้งหมดได้โดยที่นักโทษไม่รู้ตัวว่าถูกมองอยู่หรือไม่ มิเชล ฟูโกต์ ใช้เป็นอุปมาสำหรับสังคมวินัยสมัยใหม่ ที่ซึ่งอำนาจทำงานผ่านการถูกมองเห็นตลอดเวลาและการสอดส่องตนเอง

ทัศนะทางอภิปรัชญาที่ว่าความตระหนักรู้หรือจิต เป็นคุณลักษณะพื้นฐานและมีอยู่ทั่วไปทุกหนแห่งในจักรวาล แม้แต่อนุภาคพื้นฐานก็มีรูปแบบดั้งเดิมของความเป็นจิตหรือประสบการณ์

ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าและจักรวาลเป็นสิ่งเดียวกัน ดังวาทะของสปิโนซาที่ว่า "Deus sive Natura" (พระเจ้าหรือธรรมชาติ); มีสารัตถะเพียงหนึ่งเดียว และสารัตถะนั้นคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าและจักรวาลเป็นสิ่งเดียวกัน พระเจ้าไม่ใช่ผู้สร้างที่เป็นบุคคลซึ่งแยกต่างหากจากโลก แต่เป็นสารัตถะที่ดำรงอยู่ในตัวมันเองหรือเป็นกฎของธรรมชาติ (สปิโนซา: พระเจ้าหรือธรรมชาติ)

คำศัพท์ที่ทำให้แพร่หลายโดย โทมัส คูห์น เพื่ออธิบายกรอบของข้อสมมติ วิธีการ และคุณค่าทางวิทยาศาสตร์ที่กำหนดสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ในช่วงเวลาหนึ่ง (วิทยาศาสตร์ปกติ) วิทยาศาสตร์เปลี่ยนแปลงผ่าน "การเปลี่ยนกระบวนทัศน์"

ข้อความหรือประพจน์ที่ดูเหมือนขัดแย้งในตัวเองหรือไร้เหตุผล แต่ในความเป็นจริงกลับแสดงถึงความจริงที่เป็นไปได้ ในทางตรรกวิทยา ปฏิทรรศน์ถูกนำมาศึกษาเพื่อชี้ให้เห็นข้อบกพร่องในการให้เหตุผลหรือในภาษา

ข้อความหรือการอ้างเหตุผลที่นำไปสู่ข้อสรุปที่ดูเหมือนจะไม่สามารถยอมรับได้ในทางตรรกะหรือขัดแย้งในตัวเอง แม้จะดูเหมือนตั้งอยู่บนข้ออ้างที่สมเหตุสมผลก็ตาม ไควน์แบ่งปฏิทรรศน์ออกเป็นแบบสัจจธรรม (Veridical), แบบลวง (Falsidical) และแบบขัดแย้งทางกฎเกณฑ์ (Antinomies)

ข้อโต้แย้งทางตรรกะ (เช่น อคิลลีสกับเต่า) ที่มุ่งแสดงให้เห็นว่าแนวคิดเรื่องการเคลื่อนที่ ความหลากหลาย และการแบ่งแยกได้ นำไปสู่ความขัดแย้ง ซึ่งสนับสนุนทัศนะของพาร์เมนิดีสที่ว่าความจริงเป็นหนึ่งเดียวและไม่เปลี่ยนแปลง

ทฤษฎีที่ว่าเหตุการณ์ทางจิตและทางกายมีความสัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์แต่ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันทางสาเหตุ มักอธิบายด้วยความกลมกลืนที่กำหนดไว้ล่วงหน้าของพระเจ้า (ไลบ์นิซ) หรือเป็นคุณลักษณะสองประการของสารัตถะเดียว (สปิโนซา)

(สันสกฤต) อาตมันสูงสุดหรือวิญญาณสากล ในปรัชญาเวทานตะ หมายถึงสภาวะสัมบูรณ์ (พรหมัน) ในฐานะที่เป็นอาตมันภายในของสรรพสิ่งทั้งปวง ซึ่งแตกต่างจากชีวาตมัน (Jivatman) ซึ่งเป็นอาตมันของปัจเจกบุคคล

(ภาษาสันสกฤต) การแปลงรูป, วิวัฒนาการ, หรือการเปลี่ยนแปลง ในปรัชญาสางขยะและโยคะ หมายถึงกระบวนการที่ปรักฤติ (ธรรมชาติ) ผ่านการแปรเปลี่ยนเพื่อสร้างโลกอันหลากหลายขึ้นมา

สิ่งที่มีอยู่ที่เป็นปัจเจก ซึ่งดำรงอยู่ในพื้นที่และเวลา (เช่น เก้าอี้ตัวนี้, คนคนนั้น) ตรงข้ามกับสากลลักษณ์ที่สามารถปรากฏรูปในหลายสถานที่พร้อมกันได้

การแทรกแซงเสรีภาพหรือความเป็นอิสระของผู้อื่น โดยอ้างเหตุผลเพื่อสวัสดิการ ความดี ความสุข หรือประโยชน์ของผู้ที่ถูกบังคับเพียงอย่างเดียว (เหมือนพ่อตัดสินใจแทนลูก)

ระบบสังคมที่อำนาจส่วนใหญ่อยู่ในมือของเพศชาย ในทฤษฎีสตรีนิยม หมายถึงการครอบงำผู้หญิงอย่างเป็นระบบโดยผู้ชายผ่านสถาบันทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ

ทัศนะ (ล็อค) ที่ว่าเรารับรู้วัตถุโดยอ้อมผ่านทางไอเดียหรือข้อมูลผัสสะ ไอเดียคือตัวแทนของวัตถุภายนอก

ทัศนะที่ว่าวัตถุดำรงอยู่ผ่านกาลเวลาโดยการมี "ชิ้นส่วนทางเวลา" (ระยะ) ที่แตกต่างกันในเวลาที่ต่างกัน คล้ายกับที่พวกมันมีชิ้นส่วนทางพื้นที่ วัตถุคือ "หนอนกาล-อวกาศ"

นิยามของล็อคที่ว่าบุคคลคือ "สิ่งที่มีความคิดและปัญญา... ที่สามารถพิจารณาตัวเองในฐานะที่เป็นตัวเองได้" ซึ่งทำให้สามารถมีความรับผิดชอบทางศีลธรรมและกฎหมายได้

ทัศนะ (ล็อค, พาร์ฟิต) ที่ว่า X เป็นบุคคลเดียวกับ Y หากมีความต่อเนื่องของความทรงจำและสภาวะทางจิต ไม่ว่าร่างกายจะเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ก็ตาม

ทัศนะทางญาณวิทยาของนีดเช่ที่ว่าไม่มีข้อเท็จจริงที่เป็นวัตถุวิสัย มีเพียงการตีความจากมุมมองต่างๆ เท่านั้น ความรู้ของเราถูกจำกัดและถูกสร้างขึ้นตามตำแหน่งที่ตั้งและค่านิยมเฉพาะของเราเสมอ

ทัศนะทางปรัชญาที่มองว่าความชั่วร้ายมีน้ำหนักเหนือกว่าความดีงามในโลก หรือว่าโลกโดยพื้นฐานแล้วเป็นสถานที่แห่งความทุกข์ทรมาน อาร์ทัวร์ โชเปนเฮาเออร์ คือผู้สนับสนุนที่โดดเด่นของทัศนะนี้