Paradox

คำจำกัดความภาษาไทย #1

ปฏิทรรศน์

ข้อความหรือประพจน์ที่ดูเหมือนขัดแย้งในตัวเองหรือไร้เหตุผล แต่ในความเป็นจริงกลับแสดงถึงความจริงที่เป็นไปได้ ในทางตรรกวิทยา ปฏิทรรศน์ถูกนำมาศึกษาเพื่อชี้ให้เห็นข้อบกพร่องในการให้เหตุผลหรือในภาษา

English Definition

A statement or proposition that seems self-contradictory or absurd but in reality expresses a possible truth. In logic, paradoxes are studied to identify flaws in reasoning or language.

คำจำกัดความภาษาไทย #2

ปฏิทรรศน์ (ปาราด็อกซ์)

ข้อความหรือการอ้างเหตุผลที่นำไปสู่ข้อสรุปที่ดูเหมือนจะไม่สามารถยอมรับได้ในทางตรรกะหรือขัดแย้งในตัวเอง แม้จะดูเหมือนตั้งอยู่บนข้ออ้างที่สมเหตุสมผลก็ตาม ไควน์แบ่งปฏิทรรศน์ออกเป็นแบบสัจจธรรม (Veridical), แบบลวง (Falsidical) และแบบขัดแย้งทางกฎเกณฑ์ (Antinomies)

English Definition

A statement or argument that leads to a conclusion that seems logically unacceptable or self-contradictory, despite appearing to be based on valid premises. Quine classified paradoxes into veridical, falsidical, and antinomies.