ในทฤษฎีมาร์กซิสต์ หมายถึงชนชั้นปกครองที่เป็นหนึ่งในสองชนชั้นพื้นฐานของสังคมทุนนิยม ประกอบด้วยเหล่านายทุน ผู้ผลิต นายธนาคาร และผู้ว่าจ้างอื่นๆ ที่เป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต

ในปรากฏการณ์วิทยา คือการระงับการตัดสินเกี่ยวกับโลกทางธรรมชาติเพื่อมุ่งเน้นไปที่การวิเคราะห์ประสบการณ์ (ปรากฏการณ์) ด้วยตัวมันเอง หรือที่รู้จักกันในชื่อ "การลดทอนทางปรากฏการณ์วิทยา"

ข้อโต้แย้งของ เอฟ.เอช. แบรดลีย์ ที่คัดค้านความมีอยู่จริงของความสัมพันธ์: หากความสัมพันธ์ R เชื่อม A และ B เข้าด้วยกัน จะต้องมีความสัมพันธ์อื่นเชื่อม A เข้ากับ R และเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จบ

ใช้สนับสนุนเอกนิยม (ที่ว่าความจริงเป็นองค์รวมหนึ่งเดียวที่แบ่งแยกไม่ได้) โดยแสดงให้เห็นว่าการวิเคราะห์ความจริงออกเป็นส่วนย่อยและความสัมพันธ์นำไปสู่ความขัดแย้ง

(สันสกฤต) สิ่งสัมบูรณ์ หรือความจริงสูงสุดในปรัชญาเวทานตะ เป็นหลักการสูงสุดอันเป็นนิรันดร์และไร้ลักษณะบุคคล ซึ่งเป็นบ่อเกิดและรากฐานของจักรวาล

(ภาษาสันสกฤต) สมาชิกของวรรณะนักบวชหรือวรรณะสูงสุดในลำดับชั้นทางสังคมของฮินดูตามประเพณี (ระบบวรรณะ) ซึ่งตามธรรมเนียมมีหน้าที่รับผิดชอบด้านพิธีกรรมทางศาสนาและวิชาความรู้

การทดลองทางความคิดเกี่ยวกับลัทธิกังขาคติ: เป็นไปได้ไหมว่าฉันเป็นเพียงสมองที่ไร้ร่างกายซึ่งถูกเลี้ยงไว้ในอ่าง และได้รับสิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสผ่านคอมพิวเตอร์?

ใช้เพื่อท้าทายแนวคิดสัจนิยมและภายนอกนิยมทางภาษาศาสตร์ โดยตั้งคำถามว่าแนวคิดของเราอ้างอิงถึงวัตถุจริง หรือเป็นเพียงสัญญาณไฟฟ้าที่ถูกจำลองขึ้น

ข้ออ้างที่ว่า "เจตจำนง" หรือ "การมุ่งเซาะ" (การมุ่งไปสู่บางสิ่ง) เป็นคุณลักษณะนิยามของจิต

รากฐานของปรากฏการณ์วิทยา ที่ยืนยันว่าความตระหนักรู้ย่อมเป็นความตระหนักรู้ ถึง บางสิ่งเสมอ

ในปรัชญาวิทยาศาสตร์และอภิปรัชญาเรื่องการลดทอน กฎที่เชื่อมโยงคำศัพท์ของทฤษฎีที่ทำการลดทอน (เช่น ประสาทวิทยาศาสตร์) กับคำศัพท์ของทฤษฎีที่ถูกลดทอน (เช่น จิตวิทยา)

สิ่งจำเป็นสำหรับการลดทอนระหว่างทฤษฎี โดยสร้างข้อความแสดงเอกลักษณ์ เช่น "ความเจ็บปวดคือการกระตุ้นของเส้นใยประสาท C"

ข้อเท็จจริงที่ไม่มีคำอธิบาย; มันเป็นจริงเช่นนั้นเองโดยไม่มีเหตุผลหรือสาเหตุเบื้องหลัง

คุณลักษณะพื้นฐานของความจริงที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยสิ่งที่พื้นฐานไปกว่านั้นอีก

(สันสกฤต/บาลี) 'ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน' เป็นพระนามที่ถวายแด่พระสิทธัตถะโคตมะหลังจากที่พระองค์ได้ตรัสรู้ และยังหมายถึงสภาวะแห่งการตรัสรู้โดยตรง

(ภาษาสันสกฤต) ปัญญา, สติปัญญา, หรือวิจารณญาณ ในปรัชญาสางขยะ พุทธิคือผลวิวัฒน์ลำดับแรกของปรักฤติ (ธรรมชาติ/สสาร) ซึ่งทำหน้าที่ในการตัดสินใจ

ศาสนาและปรัชญาที่ก่อตั้งโดยพระโคตมพุทธเจ้า มีพื้นฐานอยู่บนอริยสัจสี่และมรรคมีองค์แปด โดยมีเป้าหมายเพื่อความดับสิ้นแห่งทุกข์ (นิพพาน)

ทัศนะทางภววิทยาที่มองว่าวัตถุประกอบด้วยการรวมกลุ่ม (มัดรวม) ของคุณสมบัติและความสัมพันธ์เท่านั้น โดยไม่มีสารัตถะอยู่เบื้องหลัง

ทัศนะที่ว่า "ตัวตน" ไม่ใช่สิ่งที่เป็นเอกเทศ แต่เป็นกลุ่มก้อนของการรับรู้ ความคิด และความรู้สึก ที่เปลี่ยนแปลงไหลเลื่อนอยู่ตลอดเวลา

ทฤษฎีที่ว่าวัตถุหนึ่ง (หรือตัวตน) ประกอบขึ้นจากกลุ่มก้อน (มัดรวม) ของคุณสมบัติหรือการรับรู้เท่านั้น ฮูมโต้แย้งว่าไม่มี "สารัตถะ" หรือ "ตัวตน" พื้นฐานที่คอยยึดโยงการรับรู้เหล่านี้เข้าด้วยกัน

ปฏิทรรศน์ในทฤษฎีเซตที่แสดงให้เห็นว่าเซตของเลขลำดับ (Ordinal numbers) ทั้งหมดนำไปสู่ความขัดแย้ง ซึ่งนัยว่าไม่มี "เซตของเซตทั้งหมด" หรือผลรวมสัมบูรณ์

เกี่ยวข้องกับอภิปรัชญาในเรื่องอนันตภาพและสิ่งสัมบูรณ์; ชี้ว่าพหุภาพบางอย่างใหญ่เกินกว่าที่จะนับเป็นหน่วยเดียวกันได้ (Proper Classes)

การทดลองทางความคิดในปรัชญาการกระทำและนิยตินิยม อธิบายถึงลาที่หิวและกระหายเท่าๆ กัน อยู่กึ่งกลางพอดีระหว่างหญ้าและน้ำ และต้องตายลงเพราะไม่สามารถเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งได้

แสดงให้เห็นปัญหาของการตัดสินใจเมื่อไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะชอบทางเลือกหนึ่งมากกว่าอีกทางหนึ่ง ซึ่งท้าทายหลักเหตุผลเพียงพอ (Principle of Sufficient Reason)

ในทฤษฎีความโกลาหลและอภิปรัชญาเรื่องนิยตินิยม หมายถึงการพึ่งพาเงื่อนไขเริ่มต้นอย่างละเอียดอ่อน ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในสถานะหนึ่งอาจส่งผลให้เกิดความแตกต่างมหาศาลในสถานะต่อมา

ความสุ่มที่ปรากฏในระบบซึ่งแท้จริงแล้วถูกกำกับโดยกฎที่แน่นอน ท้าทายความสามารถของเราในการทำนายอนาคตแม้ในจักรวาลที่เป็นนิยตินิยม