Obligation

พันธะ

แหล่งอ้างอิง: Sinha, S. C., 2012, Dictionary of philosophy Hart, H. L. A., 1994, The concept of law
อัปเดตล่าสุด: 1 month ago

คำจำกัดความภาษาไทย #1

พันธะ

ข้อกำหนดทางศีลธรรมหรือกฎหมายที่บังคับให้กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหน้าที่ ในทางจริยศาสตร์ หมายถึงอำนาจผูกพันของกฎศีลธรรมซึ่งก่อให้เกิดความจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามแนวทางที่กำหนดไว้

English Definition

A moral or legal requirement to act in a certain way; a duty. In ethics, it refers to the binding force of a moral law that necessitates a particular course of conduct.

คำจำกัดความภาษาไทย #2

พันธะ (ข้อผูกพัน)

ข้อกำหนดหรือหน้าที่ในการกระทำในทางใดทางหนึ่ง ซึ่งมักจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของกฎศีลธรรม กฎหมาย หรือกฎของสังคม ฮาร์ทแยกแยะระหว่าง "การถูกบังคับ" (Being Obliged) กับ "การมีพันธะ" (Having an Obligation) ซึ่งเป็นการปฏิบัติตามกฎ

English Definition

A requirement or duty to act in a certain way, often based on moral, legal, or social rules. Hart distinguished between "being obliged" (forced) and "having an obligation" (rule-following).

คำจำกัดความภาษาไทย #3

พันธะ (ข้อผูกพัน)

ข้อกำหนดหรือหน้าที่ในการกระทำในทางใดทางหนึ่ง ซึ่งมักจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของกฎศีลธรรม กฎหมาย หรือกฎของสังคม ฮาร์ทแยกแยะระหว่าง "การถูกบังคับ" (Being Obliged) กับ "การมีพันธะ" (Having an Obligation) ซึ่งเป็นการปฏิบัติตามกฎ

English Definition

A requirement or duty to act in a certain way, often based on moral, legal, or social rules. Hart distinguished between "being obliged" (forced) and "having an obligation" (rule-following).

คำศัพท์และคำจำกัดความทั้งหมดได้รับการตรวจสอบและอนุมัติโดยผู้ดูแลระบบของ Dictionary of Philosophy.