Imperative

คำจำกัดความภาษาไทย #1

คำสั่ง

ในทางจริยศาสตร์ หมายถึง ข้อบัญญัติหรือกฎเกณฑ์ของการกระทำ อิมมานูเอล คานท์ จำแนก “คำสั่งแบบมีเงื่อนไข” (คำสั่งที่มีเงื่อนไข เช่น “ถ้าคุณต้องการ X จงทำ Y”) และ “คำสั่งเด็ดขาด” (หน้าที่ทางศีลธรรมที่สมบูรณ์)

English Definition

In ethics, a command or a rule of action. Immanuel Kant distinguished between "Hypothetical Imperatives" (conditional commands, e.g., "If you want X, do Y") and "Categorical Imperatives" (absolute moral duties).

คำจำกัดความภาษาไทย #2

คำสั่ง (กฎเกณฑ์บังคับ)

ในจริยศาสตร์ของคานท์ คือสูตรของคำสั่งแห่งเหตุผล ซึ่งแสดงออกด้วยคำว่า "ควรจะ" คานท์แยกแยะระหว่างคำสั่งแบบมีเงื่อนไข (Hypothetical) และคำสั่งเด็ดขาด (Categorical) ที่เป็นกฎศีลธรรมไร้เงื่อนไข

English Definition

In Kantian ethics, the formula of a command of reason. It is expressed by an "ought." Kant distinguished between Hypothetical Imperatives (conditional) and the Categorical Imperative (unconditional moral law).