(สันสกฤต) วิจารณญาณ หรือความสามารถในการพิจารณาจำแนก ในปรัชญาอินเดีย หมายถึงความสามารถอันเป็นแก่นสารในการแยกแยะระหว่างสภาวะที่เที่ยงแท้กับสภาวะที่ไม่เที่ยง, ระหว่างสิ่งที่เป็นจริงกับสิ่งที่ไม่เป็นจริง, หรือระหว่างอาตมันกับอนาตมัน

พื้นที่ว่างเปล่า; ความว่างเปล่าหรือความไม่มีอะไรเลย ในทางอภิปรัชญา หมายถึงแนวคิดเรื่องสุญญากาศ ในปรัชญาพุทธศาสนา คำนี้หมายถึงสุญญตา ซึ่งเป็นหลักคำสอนที่ว่าสรรพสิ่งทั้งปวงว่างเปล่าจากแก่นแท้หรือตัวตนที่ดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระ

ในปรมาณูนิยม (เดโมคริตัส, เอปิคูรัส) คือพื้นที่ว่างที่อะตอมเคลื่อนที่และชนกัน การมีอยู่ของมันถูกปฏิเสธโดยพาร์เมนิดีส และอริสโตเติล แต่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคำอธิบายการเคลื่อนที่แบบกลไก

ทัศนะที่ว่า "เจตจำนง" เป็นหลักการพื้นฐานของความจริงและอยู่เหนือสติปัญญา ในทางอภิปรัชญาเสนอว่าธรรมชาติของการดำรงอยู่ถูกขับเคลื่อนด้วยพลังเชิงพลวัตหรือการเลือก มากกว่าเหตุผลที่หยุดนิ่ง

ทฤษฎีที่ถือว่าเจตจำนงเป็นหน่วยงานหรือหลักการพื้นฐานที่อยู่เหนือสติปัญญา ในทางเทววิทยา หมายความว่าคำสั่งของพระเจ้าตั้งอยู่บนเจตจำนงอันสูงสุดของพระองค์ โดยไม่ถูกจำกัดด้วยความจริงหรือตรรกะที่เป็นอิสระภายนอก

(สันสกฤต) ความเปลี่ยนแปลง, คลื่น, หรือความผันผวน ในปรัชญาโยคะ หมายถึง สภาวะหรือกิจกรรมต่างๆ ของจิต (จิตต) ที่ต้องถูกยับยั้งหรือทำให้สงบนิ่งเพื่อบรรลุสภาวะแห่งโยคะ