คำศัพท์ของ ฌากส์ แดร์ริดา สำหรับศาสตร์แห่งการเขียน เขาโต้แย้ง "โลโกเซนทริซึม" (การให้สิทธิพิเศษแก่การพูดเหนือการเขียน) และเสนอว่าการเขียน (Arche-writing) เป็นรากฐานของภาษาและความหมาย

คำศัพท์ของลีโอตาร์ดสำหรับทฤษฎีแบบเหมาวม (เช่น ลัทธิมาร์กซ์, ความก้าวหน้ายุคเรืองปัญญา, ศาสนาคริสต์) ที่อ้างว่าอธิบายประวัติศาสตร์และสังคมได้ทั้งหมด ปรัชญาหลังสมัยใหม่ถูกนิยามว่าเป็น "ความไม่เชื่อถือต่ออภิมหาเรื่องเล่า"

หลักการสำคัญของลัทธิประโยชน์นิยม ซึ่งเสนอโดยเจเรมี เบนธัม และจอห์น สจวร์ต มิลล์ ที่กล่าวว่า การกระทำที่ถูกต้องคือการกระทำที่ก่อให้เกิดความสุขมากที่สุดแก่คนจำนวนมากที่สุด

หลักการสำคัญของลัทธิประโยชน์นิยม (มิลล์) ซึ่งระบุว่าการกระทำที่ถูกต้องคือการกระทำที่ส่งเสริมความสุข และผิดหากก่อให้เกิดสิ่งที่ตรงข้ามกับความสุข ความสุขหมายถึงความเพลิดเพลินใจและการปราศจากความเจ็บปวด

ความสัมพันธ์ทางอภิปรัชญาที่ไม่ใช่สาเหตุและผล แต่เป็นการอธิบายความจริงระดับสูงด้วยความจริงระดับที่พื้นฐานกว่า (เช่น ข้อเท็จจริงทางกายภาพวางรากฐานให้ข้อเท็จจริงทางจิต)

(ภาษาสันสกฤต) คุณสมบัติ ลักษณะ หรือคุณลักษณะ ในสำนักปรัชญาสางขยะของอินเดีย หมายถึงพลังหรือองค์ประกอบพื้นฐานสามประการของธรรมชาติ (Prakriti): สัตวะ (ความบริสุทธิ์ แสงสว่าง), รชัส (ความกระตือรือร้น ตัณหา) และตมัส (ความมืด ความเฉื่อยชา)

สมมติฐานทางภววิทยาเกี่ยวกับสสารที่ทุกชิ้นส่วนย่อยของมันยังคงมีชิ้นส่วนย่อยต่อไปอีกอย่างไม่รู้จบ โดยไม่มีอนุภาคพื้นฐาน (Atoms) ที่แบ่งแยกไม่ได้เลย

การโต้แย้งทัศนะอะตอมนิยมโดยเสนอความเป็นไปได้ที่ความจริงอาจประกอบด้วยโครงสร้างที่ซ้อนทับกันไปเรื่อยๆ โดยไม่มีรากฐานที่เป็นจุดจบ

(ภาษาสันสกฤต) ครูทางจิตวิญญาณ หรือ ผู้นำทาง ในปรัชญาอินเดีย คุรุคือผู้ขจัดความมืดมิดแห่งอวิชชา และนำทางศิษย์ไปสู่ความรู้แจ้งหรือการตระหนักรู้ทางจิตวิญญาณ