ลักษณะที่โลกปรากฏต่อประสาทสัมผัส ซึ่งแตกต่างจาก "ความจริงแท้" (Reality) หรือลักษณะที่โลกเป็นอยู่จริงในตัวมันเอง

ในปรัชญาของคานท์ หมายถึงวัตถุตามที่ปรากฏแก่เราผ่านรูปแบบการรับรู้ทางผัสสะ ตรงข้ามกับ "นูเมนา" (Noumena) หรือสิ่งในตัวมันเอง

การแบ่งแยกประเพณีระหว่างสิ่งต่างๆ ที่ปรากฏแก่เรา (ปรากฏการณ์) กับสิ่งที่มันเป็นจริงๆ (ความจริงแท้) แบรดลีย์โต้แย้งว่าทุกสิ่งที่เราสัมผัสเป็นเพียงปรากฏการณ์ ในขณะที่ความจริงแท้คือ "สิ่งสัมบูรณ์" (Absolute) ที่กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว

คำภาษากรีกหมายถึง "จุดกำเนิด" หรือ "การเริ่มต้น" ในปรัชญายุคก่อนโสเครตีส หมายถึงสารหรือหลักการพื้นฐานซึ่งสรรพสิ่งถือกำเนิดขึ้น (เช่น น้ำ ในแนวคิดของธาเลส)

หลักการแรกของความรู้ หรือสารัตถะพื้นฐานที่เป็นที่สุดของจักรวาล

ต้นแบบหรือรูปแบบดั้งเดิมที่สิ่งอื่นในประเภทเดียวกันลอกเลียนหรือยึดถือเป็นพื้นฐาน ในปรัชญาของเพลโต คำนี้หมายถึง แบบ (Forms) หรือมโนคติ (Ideas)

วิถีชีวิตที่โดดเด่นด้วยการละเว้นจากความสุขทางประสาทสัมผัส ซึ่งมักมีจุดประสงค์เพื่อการแสวงหาเป้าหมายทางจิตวิญญาณ

วิถีชีวิตที่มีลักษณะเด่นคือการสละความสุขทางโลกเพื่อเป้าหมายทางจิตวิญญาณ นีดเช่วิพากษ์ "อุดมคติแห่งตบะ" ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของ "เจตจำนงสู่ความว่างเปล่า" และเป็นการปฏิเสธชีวิต

คุณสมบัติของการมีอยู่ได้ด้วยตนเอง (จากภาษาละติน a se ) โดยเคร่งครัดแล้วใช้กับพระเจ้าในเทวนิยมแบบคลาสสิก หมายถึงพระเจ้าไม่ต้องพึ่งพาสิ่งอื่นใดเพื่อการดำรงอยู่

การมีอยู่ด้วยตนเองหรือการกำเนิดด้วยตนเอง; คุณลักษณะทางอภิปรัชญาของสิ่งที่การดำรงอยู่มาจากธรรมชาติของตัวมันเอง

ภาวะที่ไม่เชื่อหรือขาดความเชื่อในการดำรงอยู่ของพระเจ้าหรือทวยเทพ

ความขาดแคลนความเชื่อหรือการไม่เชื่อในการมีอยู่ของพระเจ้า ในทางปรัชญา มักเกี่ยวข้องกับการวิพากษ์ลัทธิเทวนิยมและการยึดมั่นในธรรมชาติศาสตร์นิยม

(ภาษาสันสกฤต) ตัวตนหรือวิญญาณ; แก่นแท้ของปัจเจกบุคคลอันเป็นนิรันดร์และไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งมักจะจำแนกออกจากอัตตาเชิงประจักษ์หรือร่างกาย ในปรัชญาอไทฺวตะ เวทานตะ อาตมันเป็นสิ่งเดียวกับพรหมัน

ทฤษฎีที่ว่าความจริงประกอบขึ้นจากหน่วยย่อยที่ไม่สามารถแบ่งแยกหรือทำลายได้ (อะตอม) ซึ่งเคลื่อนที่อยู่ในความว่างเปล่า

ทัศนะทางอภิปรัชญา (เกี่ยวข้องกับรัสเซลล์และวิตต์เกนสไตน์) ที่ว่าโลกประกอบด้วยข้อเท็จจริงย่อยๆ ที่เป็นอิสระต่อกันจำนวนมาก

ทฤษฎี (ลูซิปปุส, เดโมคริตัส) ที่ว่าจักรวาลประกอบด้วยอนุภาคที่ไม่อาจแบ่งแยกและทำลายได้ (อะตอม) ซึ่งเคลื่อนที่อยู่ในความว่างเปล่า การเปลี่ยนแปลงทั้งปวงเป็นผลมาจากการจัดเรียงตัวใหม่ของอะตอมเหล่านี้

คุณสมบัติหรือลักษณะเด่นที่ถือเป็นส่วนหนึ่งหรือเป็นธรรมชาติของบุคคลหรือสิ่งของ; ในปรัชญาของสปิโนซา หมายถึงแก่นสารของสารวัตถุ (Substance)

คุณสมบัติที่แสดงถึงพระเจ้า เช่น ความมีอำนาจทุกอย่าง ความรู้แจ้งทุกอย่าง และความดีที่สมบูรณ์พร้อม

เครื่องจักรที่ทำงานด้วยตนเอง ในทางอภิปรัชญา (เดส์การตส์) สัตว์ถูกพิจารณาว่าเป็นหุ่นกล คือเป็นเครื่องจักรที่ซับซ้อนแต่ไม่มีวิญญาณหรือความตระหนักรู้

แบบจำลองแบบไม่ต่อเนื่องที่ศึกษาในทฤษฎีการคำนวณและอภิปรัชญา (ฟิสิกส์ดิจิทัล) ประกอบด้วยตารางของเซลล์ที่มีการเปลี่ยนแปลงตามกฎที่กำหนดไว้ ใช้จำลองระบบที่ซับซ้อนหรือแม้แต่ความจริงของจักรวาล

(ภาษาสันสกฤต) ความไม่รู้หรือความหลงผิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือความไม่รู้แจ้งในธรรมชาติที่แท้จริงของความเป็นจริง ซึ่งมักถูกพิจารณาว่าเป็นรากเหง้าของความทุกข์และวงจรการเวียนว่ายตายเกิด (สังสารวัฏ)

สาขาหนึ่งของปรัชญาที่ศึกษาเกี่ยวกับธรรมชาติของคุณค่าและการประเมินคุณค่า ซึ่งรวมถึงจริยศาสตร์ (คุณค่าทางศีลธรรม) และสุนทรียศาสตร์ (คุณค่าทางศิลปะ)