ในจริยศาสตร์ของอริสโตเติล, ทางสายกลางที่พึงปรารถนาระหว่างสองขั้วสุดโต่ง, ขั้วหนึ่งคือความมากเกินไปและอีกขั้วหนึ่งคือความขาดแคลน. คุณธรรมถูกมองว่าเป็นนิสัยของการเลือก "ทางสายกลาง" นี้ที่สัมพันธ์กับเรา.

หลักจริยธรรมคุณธรรมของอริสโตเติล ที่ระบุว่าคุณธรรมทางศีลธรรมคือค่ากลาง (ทางสายกลาง) ระหว่างขั้วสุดโต่งสองข้าง คือภาวะมากเกินไปและภาวะขาดแคลน (เช่น ความกล้าหาญ คือค่ากลางระหว่างความบ้าบิ่นและความขี้ขลาด)

ทัศนะของอริสโตเติลที่ว่าวัตถุทางกายภาพทุกชนิดประกอบด้วยองค์ประกอบพื้นฐานสองประการคือ สสาร (Materia) และรูปแบบ (Forma)

หลักการทางภววิทยาที่อธิบายว่ารูปแบบเป็นตัวกำหนดสารัตถะและหน้าที่ของสสาร ทำให้สสารที่ไร้รูปร่างกลายเป็นวัตถุที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ

ทฤษฎีของอริสโตเติลที่ว่าวัตถุทางกายภาพทุกชนิดเป็นส่วนประกอบของ สสาร (hyle) และ รูป (morphe) สสารคือภาวะแฝง และรูปคือภาวะจริงที่ให้โครงสร้างและเอกลักษณ์แก่มัน วิญญาณคือรูปของร่างกาย

ในปรัชญาของฟรานซิส เบคอน หมายถึง ความผิดพลาด อคติ หรือความเข้าใจผิดต่างๆ ของจิตใจที่ขัดขวางการค้นพบความจริง เบคอนจำแนกทิฐิออกเป็นสี่ประเภท ได้แก่ ทิฐิของเผ่าพันธุ์ ทิฐิของถ้ำ ทิฐิของตลาด และทิฐิของโรงละคร

ทฤษฎีของ จอห์น ล็อค ที่ว่าบุคคลได้มาซึ่งสิทธิในทรัพย์สินเหนือส่วนหนึ่งของโลกธรรมชาติโดยการผสมผสาน "แรงงาน" ของตนลงไป (เช่น การเก็บแอปเปิ้ล, การไถนา) โดยมีเงื่อนไขว่าต้อง "เหลือไว้อย่างเพียงพอและดีพอกันสำหรับผู้อื่น"

หลักการที่ว่าวัตถุถูกกระทบโดยตรงจากสิ่งที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงเท่านั้น ท้าทายโดยปฏิทรรศน์ควอนตัมเรื่องความพัวพัน

สาขาของอภิปรัชญาและตรรกศาสตร์ที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนย่อย (Parts) และส่วนรวม (Wholes)

ทัศนะที่ว่าจิตและกายเป็นสิ่งสองสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง โดยทั่วไปมองว่าจิตเป็นสิ่งที่ไม่กินที่และกายเป็นสิ่งที่กินที่

ลักษณะทางอภิปรัชญาที่เกี่ยวกับความเป็นไปได้ (Possibility) ความจำเป็น (Necessity) และความบังเอิญ (Contingency)

ทัศนะที่ว่าวัตถุดำรงอยู่ผ่านกาลเวลาโดยการมี "ชิ้นส่วนทางเวลา" (ระยะ) ที่แตกต่างกันในเวลาที่ต่างกัน คล้ายกับที่พวกมันมีชิ้นส่วนทางพื้นที่ วัตถุคือ "หนอนกาล-อวกาศ"

ทัศนะทางปรัชญาที่มองว่าความชั่วร้ายมีน้ำหนักเหนือกว่าความดีงามในโลก หรือว่าโลกโดยพื้นฐานแล้วเป็นสถานที่แห่งความทุกข์ทรมาน อาร์ทัวร์ โชเปนเฮาเออร์ คือผู้สนับสนุนที่โดดเด่นของทัศนะนี้

ทัศนะที่ว่าสิ่งหรือปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนสามารถอธิบายได้ด้วย หรือถูกทอนลงเหลือเพียง สิ่งที่เรียบง่ายกว่าหรือเป็นพื้นฐานมากกว่า (เช่น สภาวะทางจิตเป็นเพียงสภาวะทางสมอง)

จุดยืนทางปรัชญาที่ว่าระบบหรือปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนสามารถอธิบายได้อย่างสมบูรณ์ด้วยการลดทอนมันลงไปสู่ส่วนประกอบที่เรียบง่ายกว่า (เช่น การอธิบายจิตวิทยาผ่านชีววิทยาล้วนๆ หรือชีววิทยาผ่านฟิสิกส์)

จารีตทางสังคมหรือศาสนาที่ห้ามหรือจำกัดการปฏิบัติบางอย่าง หรือห้ามการข้องแวะกับบุคคล สถานที่ หรือสิ่งของบางอย่างโดยเฉพาะ ในทางปรัชญาและมานุษยวิทยา ทาบูมีความเกี่ยวข้องกับที่มาของกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมและกฎหมายทางสังคม

ทฤษฎีทางอภิปรัชญาของเพลโตที่ว่าโลกกายภาพไม่มีความจริงแท้เท่ากับโลกแห่ง "แบบ" (มโนทัศน์อุดมคติ) ที่เป็นอมตะ นามธรรม และไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งรู้ได้ด้วยเหตุผลเท่านั้น

สถานการณ์ในประชาธิปไตยที่เสียงข้างมากกดขี่เสียงข้างน้อย มิลล์โต้แย้งว่าสังคมสามารถเป็นทรราชย์ได้ผ่านแรงกดดันทางสังคมและการบังคับให้คล้อยตาม ไม่ใช่เพียงผ่านกฎหมายทางการเมืองเท่านั้น