คำศัพท์ของไฮเดกเกอร์ที่ใช้เรียกรูปแบบการมีอยู่เฉพาะของมนุษย์ แปลตามตัวอักษรว่า "การอยู่ที่นั่น" ดาไซน์มีลักษณะเด่นคือความสามารถในการไต่ถามถึงภาวะ (Being) ของตนเอง และการฝังตัวอยู่ในโลกแห่งความหมาย

สำหรับดาไซน์ "สารัตถะอยู่ที่การมีอยู่" ต่างจากเครื่องมือหรือวัตถุที่มีธรรมชาติ (สารัตถะ) ตายตัว ดาไซน์นิยามตนเองผ่านทางเลือกและความเป็นไปได้ตามกาลเวลา

<p>ศัพท์ของไฮเดกเกอร์ที่ใช้เรียกมนุษย์ ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า 'การมีอยู่-ที่นั่น' (Being-there) ดาไซน์แตกต่างจากวัตถุทั่วไป โดยมีลักษณะเฉพาะคือความพะวงถึงการมีอยู่ของตนเอง ภาวะแห่งกาลเวลา และการเป็น-อยู่-ใน-โลก</p>

ในปรัชญาของเดอเลิซ ความแตกต่างไม่ใช่เพียงการเปรียบเทียบระหว่างสิ่งสองสิ่งที่เหมือนกัน แต่เป็นพลังทางภววิทยาปฐมภูมิ (ความแตกต่างในตัวมันเอง) ซึ่งมาก่อนเอกลักษณ์

ศัพท์บัญญัติของเดร์ริดาที่เล่นคำกับกริยาภาษาฝรั่งเศส différer (แปลว่า แตกต่าง และ ประวิงเวลา) ชี้ว่าความหมายไม่เคยปรากฏอยู่อย่างสมบูรณ์ แต่จะถูกประวิงออกไปเสมอผ่านห่วงโซ่ของตัวหมายที่ไม่สิ้นสุด

ทัศนะที่ว่าเรารับรู้วัตถุทางกายภาพและคุณสมบัติของมันโดยตรง ไม่ใช่ผ่านตัวแทนทางจิตหรือข้อมูลผัสสะที่เป็นสื่อกลาง

การปกป้องสัจนิยมโดยตรงที่ระบุว่าการรับรู้ตามจริงและอาการหลอนเป็นสภาวะทางจิตที่แตกต่างกันโดยพื้นฐาน แม้ว่าเจ้าตัวจะรู้สึกเหมือนกันก็ตาม

สภาวะของความสมดุลหรือความสอดคล้องกันท่ามกลางความเชื่อชุดหนึ่ง ซึ่งได้มาจากการปรับจูนกันระหว่างหลักการทั่วไปและการตัดสินเฉพาะกรณีอย่างรอบคอบ เป็นวิธีการหลักในปรัชญาการเมืองของรอลส์