นักปรัชญาและกวีกรีกสมัยก่อนโสกราตีส เขามีชื่อเสียงจากการวิพากษ์แนวคิดการอธิบายพระเจ้าในลักษณะของมนุษย์ (anthropomorphism) ในศาสนา โดยโต้แย้งว่ามนุษย์สร้างเทพเจ้าขึ้นตามภาพลักษณ์ของตนเอง เขาเสนอแนวคิดเรื่องพระเจ้าองค์เดียวที่ไม่มีลักษณะเป็นมนุษย์ ผู้ทรงเห็นทุกสิ่ง ได้ยินทุกสิ่ง และคิดทุกสิ่ง และใช้เจตจำนงของพระองค์ผ่านทางความคิดเท่านั้น

นักปรัชญายุคก่อนโสเครตีสผู้บุกเบิกการวิพากษ์แนวคิดเทวนิยมแบบมานุษยรูปนิยม (การสร้างพระเจ้าให้เหมือนมนุษย์) โดยโต้แย้งว่ามนุษย์สร้างพระเจ้าขึ้นตามภาพลักษณ์ของตนเอง เขาเสนอแนวคิดเรื่องพระเจ้าเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่เหมือนมนุษย์ ซึ่งขับเคลื่อนสรรพสิ่งด้วยความคิดเพียงอย่างเดียว

นักปรัชญายุคก่อนโสเครตีสผู้รื้อถอนและวิพากษ์วิจารณ์ตำนานเทพเจ้าที่มีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ในงานของโฮเมอร์และเฮสิออด เขาเสนอแนวคิดทางอภิปรัชญาเกี่ยวกับพระเจ้าว่าเป็น "หนึ่งเดียว" ไม่เคลื่อนที่ เป็นนิรันดร์ และแตกต่างจากมนุษย์อย่างสิ้นเชิงทั้งในรูปร่างและความคิด ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเอกนิยมและเอกเทวนิยม

นักปรัชญาขงจื๊อคนสำคัญที่โต้แย้งว่า "ธรรมชาติของมนุษย์นั้นเลวร้าย" (ซิ่งเอ้อ) ซึ่งตรงข้ามกับเมิ่งจื่อ เขาเชื่อว่าความดีเป็นผลมาจากกิจกรรมที่ทำอย่างมีสติและการศึกษาผ่านพิธีกรรม (หลี่) และความถูกต้องชอบธรรม (อี้)

นักปรัชญายุคก่อนโสเครตีสและศิษย์ของพาร์เมนิดีส เขาเป็นผู้ก่อตั้งวิธีกระบวนทัศน์วิภาษวิธี (dialectic) ตามทัศนะของอริสโตเติล ความสำคัญทางอภิปรัชญาของเขาอยู่ที่การใช้การพิสูจน์แบบหาความสมเหตุสมผลไม่ได้ (reductio ad absurdum) เพื่อท้าทายแนวคิดสามัญสำนึกเกี่ยวกับอวกาศ เวลา และการเคลื่อนที่